گردشگری سلامت موضوعی است که این روزها از اهمیت بسیاری برخوردار است و در کشورهایی که به توسعه گردشگری می‌اندیشند، این شاخه از گردشگری نیز مانند سایر زمینه‌ها در این صنعت جایگاه ارزنده‌ای دارد.

گردشگری سلامت در واقع شاخه‌ای از گردشگری است که بر تامین سلامت گردشگران از طریق عرضه خدمات درمانی به آن‌ها استوار است. اما این تعریف ساده در شکلی وسیع‌تر می‌تواند شاخه‌هایی دیگر از گردشگری را نیز در درون خود مستقر سازد؛ اشکالی که محتوای آن سلامت گردشگر را در پی دارد و توسعه آن‌ها می‌تواند بر سلامت جامعه نیز تاثیر بگذارد.

چنانچه مفهوم سلامت را در ابعاد جسمی، روحی و اجتماعی یادآور شویم، شاید بتوان به واژه گردشگری سلامت مفهومی وسیع‌تر داد و برخی از شاخه‌های گردشگری طبیعت‌مدار و حتی شاخه‌هایی از گردشگری ورزشی را نیز در این مقوله گنجاند؛ اما محدود شدن ظاهری این شاخه از گردشگری به تامین سلامت گردشگران از طریق مراجعه به مراکز خدمات بهداشتی و درمانی خاص فرصتی را فراهم کرده است تا آن‌ها که به قصد دریافت این خدمات از جایی به جای دیگر سفر می‌کنند نیز در زمره گردشگران قرار بگیرند.

به عبارتی، گردشگری سلامت با این تعریف خاص نوعی استفاده از فرصت برای عرضه خدمات گردشگری است و البته برنامه‌ریزی در این خصوص نیز امکان خوبی را برای توسعه گردشگری فراهم می‌کند.

گردشگری سلامت تنها عرضه خدمات درمانی نیست بلکه عرضه خدمات درمانی در کنار رعایت اصول زیربنایی گردشگری است. برای این کار باید در برنامه‌ریزی‌های خود مراکز عرضه این خدمات را به عنوان جاذبه‌های اولیه در نظر بگیریم، اما در کنار آن به خلق جاذبه‌های ثانویه نیز بپردازیم.

اصولا جاذبه اولیه جاذبه‌ای است که گردشگر به قصد بازدید از آن سفر می‌کند، اما همان طور که در تعریف جاذبه نیز مستقر است جاذبه زمانی جاذبه است که در کنار خود امکانات رفاهی مناسب را نیز داشته باشد. از طرفی، در گردشگری سلامت از آن‌جا که گردشگر برای درمان سفر کرده است، جاذبه‌های ثانویه باید به‌گونه‌ای باشد که بتواند تمام فشارهای مرتبط با این موضوع را برطرف کند و به گردشگران این امکان را بدهد تا بتوانند در کنار فعالیت‌های درمانی خود، آرامش دوران سلامت را نیز تجربه و حس کنند.

برای این منظور شاید اصولی‌تر آن باشد که گردشگری سلامت و ورود گردشگر به منطقه‌ای خاص در اختیار بخش‌هایی قرار بگیرد که به طور خاص متولی این کار در کشور باشند.

وجود دفاتری خدماتی برای این منظور ضمن تسهیل در رفت و آمد گردشگران، امکان برنامه‌ریزی‌های لازم را در تعامل با سازمان‌های مرتبط با امور درمانی فراهم می‌سازد. مراکز پزشکی که به این منظور مورد استفاده خدمات سلامت قرار می‌گیرند نیز باید دفاتری مستقر باشند تا در کنار فعالیت‌های خود امکانات گردشگری را برای گردشگر فراهم کنند و این امر به عنوان بخشی از خدمات جانبی امر درمان به گردشگران عرضه شود.

حتی راهنمایان نیز باید در این خصوص آموزش ببینند تا ضمن تعریف مسیرهای ویژه گردشگری متناسب با نیاز گردشگر سلامت در زمان حضور بیمار در مراکز درمانی نیز با توجه به سلایق و علایق او امکان انجام فعالیت‌های پزشکی مجاز را برای او فراهم کنند.

شاید در این بخش و در دوران دریافت خدمات درمانی نیز بتوان از طریق گردشگری مجازی گردشگر را با فضاهای گردشگری آشنا کرد تا پس از دوره بهبود خود انگیزه سفرهای واقعی را داشته باشد.

برای این کار و ارائه فعالیت‌های این‌چنین در حوزه گردشگری سلامت شاید بهتر باشد تعریف درستی از این شاخه از گردشگری ارائه شود و امکانات و توانمندی‌های لازم در کنار آن سنجیده شده مورد برنامه‌ریزی قرار بگیرد.

به طور حتم گردشگری که صرفا به قصد درمان سفر می‌کند با گردشگری که خود طالب است تا در حین درمان خدمات گردشگری نیز به او عرضه شود تفاوت‌هایی دارد که این تفاوت‌ها در شکل برنامه‌ریزی برای آن‌ها تعریف می‌شود.

منبع: http://www.parsacity.com